Блаже Конески. Поезија
"Ѕвезди"

Содржина
Ѕвезди

Думам — вие еднаш ми зборевте нешто, 
но не думам веќе што и како било, 
и залудно да се присетувам сега — 
сивило се свило, споменот го скрило.

Думам само — беше на полноќ во Раец, 
чкртаа по патот кираџиски коли 
и штуркаа, ѕвезди, еднолично штурци 
со глас што се моли за тивнати боли.

О ѕвездено небо, мислев дека мој е 
зборот како тајна што во мене ѕуни. 
Но залудно да се присетувам сега — 
зошто да ме буни звук на глуви струни?

Го паметам само тиквешкиот говор 
на колари пеши крај чкрипливи коли, 
само она тивко штуркање во Раец 
и глас што се моли за далечни боли.

Copyright ©. George Mitrevski. mitrevski@pelister.org