Блаже Конески. Поезија
"Јаглен"

Содржина
Јаглен

Само да замижам —
Тој веќе расте од подземноста,
Безоки, црни, грижни старци
Се исправуваат пред мене,
Нивните чела со строги брчки
Ми се внесуваат в лице,
Ако ги стиснам посилно клепките —
Црн, тој на карпи се трупа,
Веќе ме надраснал,
Ме поклопува,
Крцкаво ме зглобува во себе,
И јас сум веќе
В подземен рудник
Црна грутка што си шепоти:
Можам да горам!

Copyright ©. George Mitrevski. mitrevski@pelister.org