Блаже Конески. Поезија
"Волк"

Содржина
Волк

Пците неспокојно застригоа со ушите
И заквичеа.
’Ртките задраскаа со нокти
По мразот осветлен од месечината.
Негде наблизу подмолно гази
Сенката на волкот на љубовта.
Некој свика:
Ујда-да-да, по него, дрште го бре!
Зазбиван од гонењето, тој запре,
Да земе здив.
Оддалеку се слуша неговото завивање:
Ау, ауу, аууу!
Тоа значи: пак ќе наминам.

Тоа е еден опис на обична ноќ
Во смрзнатата шума на моето срце.

Copyright ©. George Mitrevski. mitrevski@pelister.org